30 dæmi um villandi framsetningu í efnahagsgreiningu Áfram Íslands
Skoðunargrein hagfræðiprófessors sem gagnrýnir efnahagsgreiningu Áfram Íslands og telur upp þrjátíu dæmi um villandi framsetningu. Höfundur birtir tilvísanaskrá með tíu heimildum, tengir í ritdeilu andmælenda sinna og gerir gögn og tölvukóða opinber. Röksemdafærslan er óvenju vel skjalfest fyrir aðsenda grein, en stór hluti tilvísana vísar í óritrýnd skrif höfundar sjálfs.
Sjaldgæft er að sjá skoðanagrein á íslenskum vef þar sem hver einstök tala er rakin í tilvísun og lesandanum boðið að skoða gagnasafn og tölvukóða. Höfundur gengur enn lengra: hann tengir beint í svargreinar andmælanda síns, Konráðs S. Guðjónssonar, svo lesandinn getur sótt gagnrökin sjálfur. Hann setur jafnframt fyrirvara við tölur frá Írlandi og Lúxemborg, viðurkennir að staða Íslands sé góð og að ein af helstu tölum skýrslunnar sé „rétt“. Þetta er heiðarleg röksemdafærsla, ekki áróður í dulargervi.
Aðfinnsluvert er hins vegar að heimildakeðjan liggur að miklu leyti í hring. Tilvísanir [7] til [10] eru allar óritrýnd skrif höfundar á eigin heimasíðu, þar á meðal „drög“ að vaxtamati. Að gögnin séu opin bætir mikið úr, en fullyrðing eins og sú að verðlagsmælikvarði skýrslunnar eigi sér „enga fræðilega réttlætingu“ hvílir á höfundinum sjálfum og er hvassari en aðstæður kalla á. Sömuleiðis er röðun ríkja í sæti, sem greinin notar sem úrslitarök, sjálf aðferðafræðilegt val: samanlagt ESB er í sumum tilvikum eðlilegur samanburður við ríkjasamband, og það viðurkennir greinin ekki.
Síðustu efnisgreinarnar færa greinina úr staðreyndaskoðun í kosningaáróður: kröfur um afturköllun, opinbera leiðréttingu og afsökunarbeiðni til kjósenda, dagsettar fimm dögum fyrir þjóðaratkvæðagreiðslu. Það er lögmæt beiting skoðanaskrifa en lesandinn á að lesa greinina í því ljósi. Miðað við kröfur til aðsends efnis stendur greinin samt langt upp úr; hún er sannreynanleg, tímasett, nafngreind og gerir andstæðingum sínum kleift að svara á sömu forsendum.
