„Það veit enginn almennilega hvernig á að gera þetta“
Frétt um óvissu í grunnskólum vegna nýs námsmatskerfis, byggð nær eingöngu á einu viðtali við skólastjóra Garðaskóla. Tímalínan er skýr og tilvitnanir efnismiklar, en menntamálaráðherra og Miðstöð menntunar og skólaþjónustu, sem gagnrýnin lendir á, fá ekkert orð í fréttinni.
Sterkasta hlið fréttarinnar er hversu áþreifanleg hún er: nafngreindur skólastjóri, dagsetningar (kynningarfundur snemma í ágúst, samráðsfundir sem stæðu til 15. október), og skýr útskýring á kjarna vandans, að aðalnámskrá sé skrifuð með bókstafi í huga. Tilvitnanirnar eru beinar og áreiðanlega úr viðtali blaðamanns sjálfs, ekki endurunnar úr öðrum miðli. Þetta er frumvinna og hún nýtist lesandanum.
En hér er kvörtun stjórnsýslunni til handa borin fram án þess að stjórnsýslan svari. Menntamálaráðherra er sagður hafa „gefið út“ ákvörðun skömmu eftir verslunarmannahelgi og MMS er lýst sem stofnun sem muni skila útfærslu of seint. Hvorugur aðili fær orðið. Það er ekki flókið að hringja í ráðuneytið og spyrja hvenær útfærslan liggi fyrir og hvers vegna tímalínan sé svona; slíkt svar hefði kostað eitt símtal og gert fréttina heila. Þá er fullyrðingin um að nýi talnakvarðinn sé „allt annað mál“ en kvarðinn frá einum til tíu látin standa ósvarað; lesandinn fær ekkert að vita um hvernig hann er í raun.
Einnig hefði mátt spyrja hvort staða Garðaskóla sé dæmigerð. Einn skólastjóri í einu sveitarfélagi getur lýst raunverulegri óvissu, en fréttin dregur víðari mynd („Það veit enginn“) af einni heimild. Niðurstaða: nytsamleg og heiðarlega unnin frétt sem stoppar einu símtali of snemma. Sú vöntun er ekki smávægileg þegar gagnrýnin er beint að nafngreindum ráðherra og stofnun.
