Fyrirtæki þurfi að setja „beisli“ á gervigreindina
Viðtalsfrétt við einn nafngreindan sérfræðing hjá öryggisfyrirtæki um netöryggi og gervigreind. Frásögnin er skýr og aðgengileg, en hvílir alfarið á einni heimild sem starfar við að selja öryggislausnir, og engar fullyrðingar hans eru sannreyndar sjálfstætt.
Heimildin er nafngreind og staða hennar gefin upp: Arnar S. Gunnarsson, forstöðumaður öryggislausna hjá OK. Það er lágmarksgagnsæi og fréttin uppfyllir það. Efnið er líka gagnlegt fyrir lesandann, framsetningin laus við ótta og upphrópanir, og myndmálið um beislið kemur skilaboðunum til skila án þess að tæknimálið kaffæri textann. Þetta er snyrtilega unnið viðtal.
Vandinn er að fréttin gengur ekki lengra en það. Öll fullyrðingakeðjan kemur frá einum manni sem hefur atvinnu af því að selja fyrirtækjum öryggisþjónustu, og blaðamaður tekur hvergi á því hagsmunasambandi. Fullyrðingin um að „fullt af dæmum“ erlendis sýni innri verðlista lekið út úr gervigreindarþjónustum er einmitt sú tegund staðhæfingar sem kallar á staðfestingu: ekkert tilvik er nefnt, ekkert land, ekkert ártal. Sama gildir um myndina af netbrjótum sem senda póst á fimm milljónir manns; talan er sett fram sem dæmi en stendur án nokkurs stuðnings. Hér hefði nægt eitt símtal í Fjarskiptastofu, netöryggissveitina CERT-IS eða Persónuvernd til að festa umfjöllunina við sannreynanlegan grunn.
Einnig má nefna að þjónustur eru nafngreindar, Claude, ChatGPT og Grok, með þeim skilaboðum að þar eigi ekki að setja inn persónugreinanleg gögn. Það er líklega rétt ráðlegging, en enginn talsmaður þeirra fyrirtækja er inntur um viðbrögð og engin tilvísun er í skilmála eða persónuverndarstefnur, þótt fréttin ræði beinlínis breytingar á slíkum stillingum.
Niðurstaða: læsileg og þörf viðtalsfrétt sem hefði orðið mun sterkari með annarri heimild og einni sannreyndri tilvísun. Sem hún er, endursegir hún ráðgjöf söluaðila án mótvægis eða staðfestingar.
